We zijn blij dat we onze nacht wildkamperen hebben overleefd. Terwijl we in een vochtige auto geniet van ons ontbijt komt ome agent aangereden. 👮 ♂👁

Hoo jeetje: denken we direct. Gelukkig zwaait hij vriendelijk en loopt een rondje om de plas. Daarbij jaagt hij alle vogels op. Pfff, tijd om te gaan. 🙁🙁🙁

We rijden binnen door in de richting van Teruel. Het landschap lijkt iedere 2 km te veranderen. We rijden langzaam en genieten. 😊☺🚐

Rond en middag komen we aan bij het wandelgebied San Blas. Een 6 km lange rondroute. Het terrein varieert. 🏔🧭Zo lopen we langs de rivier, hup de steiger op en dan weer zigzag als een berggeit omhoog. 🐐🐐🐐

In de namiddag rijden we naar de Rambla Barrachina, ook wel de Canon rojo🔴🔴🔴 genoemd.

Het is hier inmens groot en wijds. 🏜☀ Niemand in de weide omgeving te bekennen. Hier gaan we overnachten denken we enthousiast. We parkeren Diva in een nisje en komen er al snel achter dat we hier geen bereik hebben.

Tijdens het bereiden van de maaltijd beginnen de vliegen erg opdringerig te worden. 🪰🪰🪰🪰Deur dicht!! En wat doen die wandelaars daar om 19:00. Is het hier wel veilig.

Na de bonenschotel met ballen🥘🥗🧃 besluiten we toch naar de camperplek bij Teruel te rijden voor de nacht.

Dat wild kamperen is te stressvol. En waarom? Er zijn genoeg gratis camperplekken waar je beveiligd staat met basisvoorzieningen. Wat zullen wij lekker slapen. 😴😌😴😌